Stichting Kruispunt - Fotografie Jonas de Witte

​

Appeltaart met sokken

De makers doen verhaal

We wisten niet goed wat we konden verwachten tijdens de Arnhemse UITnacht. We hadden songs voorbereid, verhalen uitgewerkt en ervaringen uit de daklozenopvang meegenomen. Voor ons stonden een aantal tafels met stoelen opgesteld, met op elke tafel een kom frisse appels. Het plan was om tijdens de voorstellingen samen met het publiek appeltaart te maken. Tijdens de eerste voorstelling waren de Schillers en Snijders aan de beurt, gevolgd door de Deegkneders, om tijdens de derde vertoning de Taartmakers aan het werk te zetten. Deze spontane samenwerking leverde zes verse appeltaarten op, bestemd voor daklozenopvang van Stichting Kruispunt. Met dank aan de stad!

Dat smaakte naar meer.

Tijdens Festival Meters Maken in Nijmegen deden we een tweede experiment. We vroegen het binnenkomende publiek naar de staat van hun sokken. Broekspijpen gingen aarzelend omhoog en weer omlaag bij de licht verwarde bezoekers. Terwijl het relaas over de Stadskameleons zich ontvouwde, stelden we tussendoor een simpele vraag: had iemand weleens iets gegeven aan een dakloze? Geld, eten, drinken – of liep je er toch liever aan voorbij? Weten we eigenlijk wel waar behoefte aan is als je op straat leeft? 

Roy, een jonge dakloze, had ons eerder verteld dat hij — en velen met hem — vooral iets praktisch mist: SOKKEN! Niets zo vervelend als doorweekte, stinkende of kapotte sokken. Dus vroegen we: “Zou iemand een paar sokken kunnen missen?” “Ja!” klonk het al snel uit de zaal. Daar leek niemand moeite mee te hebben. “Maar… zou iemand ze ook nú kunnen missen?” Er viel een korte stilte. Tot het eerste paar, opgerold tot een bolletje, door de lucht naar voren vloog. Die middag gingen er opvallend veel mensen met blote voeten in hun schoenen naar huis. Bij Kruispunt zit de sokkenmand inmiddels weer vol.

​